إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ
؛ او نيست مگر بيم دهندهء شما از عذاب سختى كه روز قيامت در پيش داريد .
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ
؛ هر چه را كه به عنوان پاداش از شما درخواست كردم ، براى خود شما است . در اين عبارت دو احتمال است :
يكى آن كه اصولا مسألهء مزد و پاداش را نفى كند و بگويد اصلا چنين چيزى نيست . چنان كه تو هنگامى كه مطمئنّى دوستت چيزى به تو نداده است ، به او مىگويى ؛ هر چه به من دادهاى مال خودت باشد . و مقصود پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله اين است كه من براى تبليغ رسالت از مال دنيا چيزى از شما نخواستهام تا مرا به آن متّهم كنيد .
ديگرى آن كه منظور از پاداش همان أجر و مزدى است كه خداوند فرموده است :
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
؛ « بگو من از شما مزد رسالت نمىخواهم جز آن كه هر كس بخواهد راه خداى خود را برگزيند » .
- ( فرقان / 57 ) . همچنين مىفرمايد :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
:
« بگو من از شما مزد رسالت نمىخواهم جز مودّت و دوست داشتن نزديكانم » .
( شورى / 23 ) زيرا انتخاب راه خدا چيزى است كه فايده و بهرهء آن نصيب خود آنها مىشود و همچنين دوستى اهل بيت ثوابش براى خود آنها ذخيره مىشود نه براى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله .
إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
؛ پاداش و ثواب عمل من تنها بر خداست بنا بر اين او ثواب تبليغ رسالت مرا خواهد داد .
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ
؛ واژهء « قذف » به معناى رها كردن و انداختن است و به طور استعاره به معناى إلقا كردن و وحى نيز مىآيد و مقصود در اين جا يا اين است كه خداوند حقّ را به پيامبران خود وحى و القا مىكند . و يا اين است كه خداوند حقّ را بر باطل مىافكند و آن را نابود مىسازد . [ و به مفهوم :
جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ
، مىباشد ] .