تفسير :
ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنا بِالْحَقِّ
؛ ميان ما به حق و درستى قضاوت مىكند و كار را فيصله مىدهد .
وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ
؛ و او حاكم و قضاوت كننده است كه به حقيقت دانا و آگاه است .
قُلْ أَرُونِيَ . . .
؛ معناى اين كه مىگويد به من نشان دهيد ، در صورتى كه آنها را مشاهده مىكرد و مىشناخت ، اين است كه مىخواست خطاى بزرگ مشركان را كه بتها را شريك خدا قرار داده بودند به آنها نشان دهد و از اين گمراهى آشكار آنها را آگاه كند .
كَلَّا بَلْ هُوَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
؛ حرف « كلّا » براى ردع است و پيامبر با اين كلمه ، مذهب مشركان را انكار مىكند . و با بيان اين عبارت
« بَلْ هُوَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
آنها را به غلط و اشتباه آشكارشان آگاه مىسازد . و گويا به آنها مىفرمايد : چيزهايى را كه شما شريك خدا قرار دادهايد ، كجا چنين صفاتى دارند ؟ زيرا اين صفتها مخصوص خداى يكتا ( عزّ اسمه ) است .
إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ
؛ مگر با رسالتى كه براى تمام مردم عموميت و به همهء آنها احاطه دارد ، زيرا در صورت عموميّت است كه مانع مىشود از اين كه حتى يك نفر از آن خارج شود .
و زجّاج گفته است : معنايش اين است كه ما تو را فرستاديم در حالى كه انذار و بشارت تو فراگير تمام مردم است . در اين صورت كلمهء « كافّة » حال است براى « كاف » « ارسلناك » و « تاء » آن مانند « تاء » رواية و علّامة براى مبالغه است .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
؛ ولى بيشتر مردم نمىدانند كه اگر از تو پيروى و اطاعت كنند ، چه بهره و فايدهاى از ثواب براى آنهاست . و اگر مخالفت كنند چه زيان