وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً
؛ يعنى موسى پيش خداوند داراى جاه و مقام و منزلت بزرگى است . و به همين سبب خدا او را از وارد شدن اين عيبها نگهدارى كرد و تمام اتّهامات را از او دور ساخت . هم چنان كه پادشاهان نسبت به كسى كه پيش آنها مقام و منزلتى دارد چنين مىكنند .
مقصود از آيهء مباركه اين است كه خداوند موسى را از گفتار يا از گفتهء آنها پاك و مبرّا ساخت . و مراد از قول يا مقول مفهوم و معناى آن ، كه همان عيبهاست ، مىباشد .
چنان كه لفظ « قاله » را به جاى كلمهء « سبّه » كه به معناى عيب و بدى است به كار بردهاند و « قاله » ، به معناى قول است .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيات 70 تا 73 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلاً سَدِيداً ( 70 ) يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً ( 71 ) إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولاً ( 72 ) لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 73 )
ترجمه :
اى اهل ايمان از خدا بپرهيزيد و هميشه سخن حقّ و صواب گوييد . ( 70 )
تا خدا اعمال شما را اصلاح كند و گناهانتان را بيامرزد و هر كه اطاعت خدا و رسولش كند به رستگارى بزرگى نايل شده است . ( 71 )
ما امانت ( مسئوليّت ، تكليف ) را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه داشتيم ، آنها از قبول و حمل آن سر باززدند و از آن هراس داشتند ، امّا انسان آن را قبول كرد و بر دوش كشيد ، او [ در مقام