ترجمه :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد هر گاه با زنان مؤمنه ازدواج كرديد و پيش از آن كه با آنها نزديكى كنيد طلاقشان داديد ، عدّهاى از شما بر آنها نيست كه بخواهيد حساب آن را نگاه داريد ، پس آنها را به هديهء مناسبى بهرهمند سازيد و به نيكى رها كنيد . ( 49 )
اى پيامبر ، ما همسران تو را كه مهرشان را پرداختهاى بر تو حلال كرديم و همچنين كنيزانى را كه خدا به غنيمت نصيب تو كرد و مالك شدى و دختران عمو و دختران عمّههايت و دختران دايى و دختران خالههايت كه با تو مهاجرت كردهاند و نيز زن با ايمانى كه خود را بدون شرط و مهر به پيامبر ببخشد اگر رسول مايل باشد ، مىتواند با آن ازدواج كند ، امّا چنين حكمى تنها براى تو است نه ساير مؤمنان ، ما مىدانيم براى آنها در مورد همسرانشان و كنيزانشان چه حكمى مقرّر داشتهايم ، اين به خاطر آن است كه حرج و مشكلى بر تو نبوده باشد و خداوند آمرزنده و مهربان است . ( 50 )
تفسير :
مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها
؛ عدد عدّه را تا كامل شود شماره كنيد چنان كه گويى : عددت الدراهم فاعتدها ، درهمها را شماره كردم و آنها شماره شدند و : كلت الشّىء فاكتاله ، آن چيز را كيل كردم و جزء كيل شدهها شد . اين عبارت دليل بر اين است كه عدّه حقّ واجب مردان بر زنان است .
فَمَتِّعُوهُنَّ
؛ هر گاه مهريهاى براى آنها معيّن نشده است بهرهاى به آنها بپردازيد .
وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا
؛ آنها را به شايستگى و بدون ضرر و منع واجبى رها و