ديگر عبادتها يا مقصود نماز صبح و مغرب و عشاء است ، زيرا خواندن و مراعات وقت آنها زحمت و سختى بيشترى دارد .
چون از شأن نمازگزار اين است كه در هنگام ركوع و سجود نوعى انعطاف و خضوع اظهار مىدارد [ كلمهء صلّ ] بطور استعاره بر كسى كه به ديگرى عطوفت و مهربانى مىكند آورده شده است ، همچنين به معناى رحمت و رأفت استعمال شده است و به اين معناست گفتار كسانى كه مىگويند : صلّى اللَّه عليه ، يعنى خدا به او رحمت و رأفت كند .
امّا صلوة فرشتگان اين است كه آنها از خداوند براى مؤمنان طلب رحمت مىكنند و چون مستجاب الدّعوه هستند گويا كه خود آنها رحمت و رأفت كردهاند و مانند اين مورد است سخن كسى كه مىگويد : حيّاك اللَّه ، يعنى خدا تو را زنده و باقى بدارد و عبارت « حيّيته » يعنى دعا كردم تا خداوند او را زنده و باقى بدارد و به اطمينان اين كه دعايت مستجاب مىشود گويا خودت در حقيقت او را زنده نگهداشتهاى .
به همين معناست قول خداوند كه مىفرمايد :
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ
؛ « براستى كه خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مىفرستند اى كسانى كه ايمان آوردهايد بر او درود بفرستيد » ( احزاب / 56 ) يعنى از خدا بخواهيد كه بر پيامبر درود بفرستد .
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ
؛ معناى اين عبارت اين است : او خدايى است كه بر شما ( مؤمنان ) رحمت و رأفت مىكند ، زيرا به شما دستور مىدهد كه كار نيك و طاعت او را زياد به جا آوريد تا شما را از تاريكى گناه خارج كند و به سوى روشنى طاعت ( و عبادت ) رهنمون شود . و اين قسمت از گفتار خداوند كه مىفرمايد :
وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً
دلالت دارد بر اين كه مقصود از واژهء صلات رحمت است .
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ
؛ كلمهء « تحيّت » مصدرى است كه به مفعول خودش