تفسير :
وَ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسى
؛ در اين آيات خداوند براى پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله داستان موسى را آورده تا در صبر بر تكاليف رسالت و تحمّل سختيها به او اقتدا كند . كلمهء « اذ » ظرف براى حديث يا مفعول براى فعل اذكر محذوف است . موسى از شعيب اجازه گرفت تا نزد مادرش برود و با خانوادهاش بيرون رفت در حالى كه راه را گم كرده بود در يكى از شبهاى تاريك زمستان پسرى برايش متولّد شد . گوسفندانش گم شدند و آتش زنهاش هم روشن نشد .
إِذْ رَأى ناراً
؛ ناگهان از دور آتشى مشاهده كرد و به خانوادهاش گفت : در جاى خود بمانيد .
إِنِّي آنَسْتُ ناراً
؛ من آتش مىبينم . « ايناس » به معناى ديدن آشكار است . كه شبههاى در آن نباشد . بعضى گفتهاند به معناى ديدن چيزى است كه انسان به آن انس داشته باشد و كلمهء « إنّى » دلالت بر اين دارد كه مشاهده يقينى و حتمى بوده است و چون آوردن آتش گيره و وجود هدايت هر دو ، مورد انتظار موسى بود ، آن را با لفظ « لعلّ » كه به معناى اميدوارى است بيان فرموده است تا به چيزى كه يقين به وفاى به آن ندارد وعده نداده باشد و منظور از « هدى » مردمى است كه راه را به او نشان دهند ، يا مردمى كه بوسيلهء هدايت يافتنشان در امور دينى نفعى به او داشته باشند ، زيرا انديشهء نيكو كاران در همه حال مصروف در امور مهمّ دينى است و اين كه لفظ هدى ( كه مصدر و به معناى هدايت يافتن است ) در اين جا به هدايت يافتگان معنى شده به اين دليل است كه هر گاه آنها يافت شوند نفس هدايت نيز وجود يافته است .
« إنّى » ، به دو وجه قرائت شده است .
1 - با فتح به تقدير نودى بانّى انا ربك ( بعد از حرف جرّ واقع شده ) 2 - با كسر به تقدير نودى فقيل يا موسى إنّى ( مقول قول واقع شده ) يا براى اين كه نداء خود نوعى از قول است . و تكرار ضمير : ( إنّى انا ) براى تأكيد و تحقيق