أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً
؛ در عبارت ان دعوا سه احتمال مىباشد :
الف - در محل جرّ بدل از هاء در « منه » باشد .
ب - منصوب به حذف لام تعليل است و تقدير آن : لأن دعوا مىباشد . بنا بر اين علّت فرو افتادن كوهها ، در هم شكستن آنهاست و علّت درهم شكستن كوهها ، ادّعاى فرزند داشتن براى خداست .
ج - ممكن است مرفوع و فاعل كلمهء هدّا باشد يعنى كوهها فرو مىريزد زيرا قول فرزند داشتن خدا ، آنها را فرو مىريزد .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيات 92 تا 98 ]
وَ ما يَنْبَغِي لِلرَّحْمنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً ( 92 ) إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً ( 93 ) لَقَدْ أَحْصاهُمْ وَ عَدَّهُمْ عَدًّا ( 94 ) وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً ( 95 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا ( 96 )
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا ( 97 ) وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزاً ( 98 )
ترجمه :
خداوند رحمان را سزاوار نيست كه براى خود فرزندى بگيرد . ( 92 )
هيچ كس در آسمانها و زمين نيست مگر آن كه به پيشگاه خداوند رحمان به حالت بندگى مىآيد . ( 93 )
بطور يقين خداوند حساب همهء آنها را دارد و يك يك آنان را شمرده است . ( 94 )
و تمام آنها در روز قيامت به تنهايى بدون يار و ياور در پيشگاه خداوند حاضر مىشوند . ( 95 )
كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دهند به زودى خداوند رحمان بر ايشان ( در دلها ) دوستى قرار