اينكه خداوند دلهاى مؤمنان را به او متوجه مىكند .
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ
؛ اى پيامبر اين قرآن را تبليغ كن و به آن وسيله مؤمنان را بشارت بده و گنهكاران را بترسان ، زيرا آن را با زبان تو كه زبان عربى است نازل كرديم و آن را بر تو آسان ساختيم تا تبشير و انذار كنى . « لد » : جمع الد است . يعنى كسانى كه از روى باطل با خدا و پيغمبر بشدّت خصومت مىورزند و دست به هر نوع جدال و نزاع مىزنند و منظور اهل مكّه است .
وَ كَمْ أَهْلَكْنا
؛ اين جمله به منظور تهديد و ترسانيدن كفّار بيان شده است . اتحسّ از فعل احسّه و باب افعال ) مىباشد ؛ يعنى نسبت به آن آگاهى يافت . حاسّه نيز از همين مادّه است .
« ركز » : صداى آهسته ، يعنى از آن اقوامى كه در قرون گذشته به هلاكت رسانيديم نه اثرى به چشم مىخورد و نه آوازى شنيده مىشود در صورتى كه آنها از كافران زمان تو ثروتمندتر و تنومندتر و در دشمنى نيز شديدتر بودند . پس حكم اينها هم در هلاكت مثل آنها خواهد بود .