شفاعت به آنها داده است كه عبارتند از انبياء و امامان و مؤمنان برگزيده . از ابن مسعود نقل شده است كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله روزى به اصحابش فرمود : آيا شما از اين ناتوان هستيد كه هر روز صبح و شام عهدى با خدا ببنديد ؟ اصحاب گفتند چگونه يا رسول اللَّه ؟
فرمود چنين بگوييد :
اللهم فاطر السموات و الارض عالم الغيب و الشّهادة انى اعهد اليك بانى اشهد ان لا إله الّا انت وحدك لا شريك لك ، و ان محمّدا عبدك و رسولك و انّك ان تكلنى الى نفسى تقرّبنى من الشّر و تباعدنى من الخير ، و انّ لا اثق الا برحمتك فاجعل لى عندك عهدا توفينيه يوم القيمة انّك لا تخلف الميعاد « 1 » .
هر گاه كسى اين كلمات را بگويد علامتى بر او زده شود و آن را در زير عرش قرار دهند روز قيامت منادى ندا كند كجايند آنان كه بر ايشان نزد خدا عهدى است ؟ و اينان داخل بهشت شوند .
لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا
؛ كلمهء ادّ به معناى عظيم ، منكر و زشت مىباشد و بعضى گفتهاند يعنى شگفت انگيز .
تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ
؛ يكاد با « تا » و « يا » هر دو قرائت شده است . « يتفطرن » ينفطرن نيز قرائت شده از انفطار .
وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا
؛ در معناى كلمهء هدا چند احتمال وجود دارد :
1 - مهدودة ( مصدر به معناى اسم مفعول ) يعنى فرو ريخته شده .
2 - مفعول مطلق يعنى در اصل تهد هدا بوده .
3 - مفعول له باشد كه در اصل لانّها تهد بوده ، يعنى زيرا كوهها درهم شكسته مىشوند :
هامش
( 1 ) - اى خداى آفرينندهء آسمانها و زمين ، داناى نهان و آشكار ، با تو ، پيمان مىبندم ، گواهى مىدهم ، كه معبودى بجز تو ، يكتاى بىنظير نيست . محمّد صلى اللَّه عليه و آله بنده و فرستادهء تو است ، خدايا ، تو اگر مرا به خود واگذارى مرا به شرّ نزديك ، و از هر خيرى دور ساختهاى . خدايا من جز به رحمت تو ، اميدى ندارم ، پس براى من عهدى قرار ده كه در قيامت به آن وفا كنى ، چرا كه تو هرگز خلف وعد نمىنمايى .