ترجمه :
قارون از قوم موسى بود امّا بر آنها ستم كرد ، ما آن قدر گنج و مال به او داده بوديم كه حمل كليدهاى آن گنجها براى يك گروه نيرومند خسته كننده و مشكل بود ، به خاطر بياور هنگامى كه قومش به او گفتند ، اين همه شادى مغرورانه مكن كه خداوند شادى كنندگان مغرور را دوست نمىدارد . ( 76 )
در آنچه خدا به تو ارزانى داشته ، بكوش تا ثواب و سعادت آخرت را تحصيل كنى و بهرهات را از دنيا فراموش مكن و همان گونه كه خدا به تو نيكى كرده است تو نيز نيكى كن و هرگز در روى زمين فساد برمينگيز كه خدا مفسدان را ابدا دوست نمىدارد ( 77 )
قارون گفت : اين ثروت را به علم و تدبير خود به دست آوردهام آيا او نمىدانست كه خداوند پيش از او اقوام و مردمانى را كه از او قوىتر ( و ثروتمندتر ) و جمعيّتشان بيشتر بود ، هلاك كرده است و هنگام عذاب از گناه مجرمان و بدكاران سؤال نمىشود . ( 78 )
روزى قارون با تمام زينت خود در برابر قومش ظاهر شد ، مردمان دنيا طلب گفتند : اى كاش همانند آنچه به قارون داده شده است ، به ما نيز عطا مىشد ، براستى كه او حظّ وافر و بهرهء بزرگى دارد ( 79 )
و كسانى كه علم و معرفت به آنها داده شده بود گفتند : واى بر شما ثواب خدا بسى بهتر است براى كسانى كه ايمان آوردهاند و كار نيك انجام دادهاند ، اما آن را جز صابران فرا نگيرند . ( 80 )
سپس ما او و خانهاش را در زمين فرو برديم و هيچ گروهى را نداشت كه در برابر عذاب الهى او را يارى كنند ( 81 )
آنان كه روز گذشته آرزو مىكردند كه