كتاب آسمانى دادهايم به اين قرآن ايمان مىآورند ( 52 )
و هنگامى كه ( كتاب ) بر آنها خوانده شود مىگويند : به آن ايمان آورديم ، البتّه اين قرآن حقّ است و از سوى پروردگار ما نازل شده است و ما پيش از اين نيز مسلمان بوديم . ( 53 )
آنها كسانى هستند كه به سبب صبر و شكيبايى كه ورزيدند ، دو بار اجر و پاداش دريافت مىدارند آنها به وسيلهء نيكيها بديها را دور مىكنند و از آنچه روزى آنان كردهايم انفاق مىكنند ( 54 )
هر گاه سخن لغو و بيهودهاى بشنوند از آن روى مىگردانند و مىگويند : اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شماست ، سلام بر شما ، ما هرگز طالب نادانان نيستيم ( 55 )
اى رسول ما تو نمىتوانى هر كسى را كه دوست دارى هدايت كنى ، ولى خداوند هر كه را بخواهد هدايت مىكند و او به آنان كه قابل هدايتند ، آگاهتر است ( 56 )
آنها گفتند : اگر ما هدايت و اسلام را با تو بپذيريم از سرزمينمان رانده مىشويم ، آيا ما حرم امنى را در اختيار آنها قرار نداديم تا انواع نعمتها و ميوهها كه ما روزيشان كرديم از هر طرف به سوى آن آورده شود ، لكن بيشتر آنها نمىدانند ( 57 )
و چه بسيارى از شهرها و آباديهايى را كه بر اثر فزونى نعمت مغرور شده و به هوسرانى و خوشگذرانى پرداخته بودند هلاك كرديم . و اين خانههاى ويران آنهاست و پس از آن جز عدّهء معدودى كسى در آنها سكونت نكرد و تنها ما وارث آنها بوديم . ( 58 )
تفسير :
وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ
، ما مطالب اين قرآن را كه وعد و وعيد ، عبرتها و اندرزهاست به دنبال يكديگر و يكى پس از ديگرى ، به منظور اين كه بينديشند و رستگار شوند ، براى آنها آورديم ، يا اين كه ما قرآن را در چنين هيأتى كه شكلهاى متنوّع آن به صورت مجموعهاى كامل و پيوسته به هم بود ، بر آنها نازل كرديم .
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ
، ضمير « من قبله » يا به پيغمبر بر مىگردد يا به قرآن