فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ
؛ و بگو من فقط رسول بيم دهندهام و جز ابلاغ آشكار اوامر خدا وظيفهاى ندارم .
وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
؛ سپس خداوند به پيامبر امر مىفرمايد كه او را حمد و سپاس كند و بگويد ستايش مخصوص خداوند است . و اين به خاطر نعمتهاى خدا است كه او را به پيامبرى و نبوّت برگزيد و دشمنانش را تهديد كرد كه به زودى آيات و علامتهايى به آنها نشان خواهد داد كه آنها را وادار به شناسايى آن آيات مىكند و اقرار مىكنند كه اينها آيات خداوند است ، ولى اين هنگامى است كه ديگر اين اقرار و شناسايى به حال آنها فايدهاى ندارد ، يعنى اين هنگام روز قيامت است و برخى گويند كه مقصود از آيات عذاب دنيا و كشتار روز جنگ بدر است كه كافران آن را مشاهده خواهند كرد .
فعل « تعملون » هم با « تاء » خوانده شده است و هم با « ياء » .