تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 498

مساهمون:

ص٤٩٨
خدا بخواهد ، در وحشت فرو مىروند و همگى با خضوع و انقياد در پيشگاه او حاضر مىشوند ( 87 ) و كوه‌ها را مىبينى و آنها را جامد و ساكن پندارى در حالى كه مانند ابر در حركتند ، اين صنع و آفرينش خداوندى است كه همه چيز را متقن و با استحكام آفريده است ، او از كارهايى كه شما انجام مىدهيد آگاه است ( 88 ) كسانى كه كار نيكى انجام دهند ( روز قيامت پاداشى بهتر از آن خواهند داشت و آنها از وحشت و هراس آن روز ، در امانند ( 89 ) و كسانى كه كارهاى بد انجام دهند به رو در آتش افكنده مىشوند ، آيا پاداشى جز آنچه عمل كرده‌ايد خواهيد داشت ؟ ( 90 ) بگو من مأمورم فقط خداى اين شهر ( مكّهء معظمه ) را پرستش كنم همان خدايى كه اين شهر را حرمت بخشيده و همه چيز از آن اوست و من مأمورم كه از تسليم شدگان به او باشم ( 91 ) و نيز مأمورم كه قرآن را تلاوت كنم ، هر كس هدايت شود براى خود هدايت شده و هر كس گمراه شود به زيان خود اقدام كرده است ، بگو من فقط از بيم دهندگانم [ و وظيفهء ديگرى ندارم ] ( 92 ) بگو حمد و ستايش مخصوص ذات خداست كه به زودى آياتش را به شما نشان مىدهد تا آن را بشناسيد و پروردگار تو از آنچه انجام مىدهيد غافل نيست . ( 93 ) .

تفسير :

معناى « مبصرا » تا اين كه در روز ، مردم راههاى كسب و زندگانى خود را ببينند . در اين آيه فرمود « فزع » [ به صيغهء ماضى ] و نفرمود يفزع تا بفهماند كه اين كار بطور حتم اتّفاق خواهد افتاد . و مقصود اين است كه اهل آسمان و زمين هنگام نفخهء اول « 1 » دچار ترس و هراس مىشوند .
هامش
( 1 ) - از مجموع آيات قرآنى چنين استفاده مىشود كه ( نفخ صور ) در سه نوبت است : يك بار در پايان دنيا و در آستانهء رستاخيز است ، بار دوم هنگامى كه همه مىميرند ، و بار سوم هنگام بعث و نشور در روز
تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 498 | الشيخ الطبرسي / شادمهرى