ترجمه :
و هر گاه تو را مىبينند ، تنها كارى كه مىكنند به باد استهزايت مىگيرند ( و مىگويند . ) آيا اين مرد همان است كه خدا او را به رسالت فرستاده است ( 41 )
اگر ما بر پرستش خدايانمان پايدارى نكنيم بيم آن مىرود كه او ما را گمراه كند ، امّا چون عذاب خدا را مشاهده كنند به زودى خواهند دانست كه چه كسى گمراه بوده است ( 42 )
آيا آن كس كه هواى نفسش را خداى خود قرار داد ، ديدى ( چگونه هلاك شد ؟ ) آيا تو مىتوانى به دفاع از او بر خيزى ( و او را هدايت كنى ) ؟ ( 43 )
آيا گمان مىكنى كه بيشتر كافران مىشنوند يا مىفهمند ، اينان ( در بى عقلى ) مانند چهارپايانند ، بلكه گمراهتر ! ( 44 )
آيا نديدى كه خداوند چگونه سايه را ( بر سر عالميان ) بگسترانيد ، با آن كه اگر مىخواست آن را ساكن قرار مىداد ، آن گاه خورشيد را بر وجود آن دليل قرار داديم . ( 45 )
سپس آن را آهسته جمع مىكنيم ( 46 )
او خدايى است كه شب را براى شما لباس و خواب را وسيلهء آرامش و استراحت و روز را براى جنبش و كار قرار داد ( 47 )
او خدايى است كه بادها را براى بشارت پيش از رحمتش فرستاد و از آسمان آبى پاك كننده فرو فرستاديم . ( 48 )
تا به آن باران ، سرزمينهاى مرده را زنده كنيم و آنچه آفريديم ، چهار پايان و آدميان بسيارى را سيراب گردانيم ( 49 )
ما اين نشانهها ( آيات ) را به صورتهاى گوناگون ، بين مردم آورديم تا آنها پند بگيرند و متذكر حقّ شوند ، ولى بيشتر مردم جز انكار و كفر كارى نكردند . ( 50 )
تفسير :
از دو حرف « ان » اوّلى در عبارت
« إِنْ يَتَّخِذُونَكَ »
نافيه است و دومى در عبارت
« إِنْ كادَ . . . »
مخفّفهء از مشدّده است و « لام »
« لَيُضِلُّنا »
جدا كننده اين دو است و مقصود اين است كه نسبت به تو موضعى جز سخريّه و استهزا نمىگيرند به اين معنا كه تو را استهزا مىكنند و مىگويند آيا اين است آن كسى كه خداوند او را به رسالت فرستاده