ترجمه :
و از ميان مردم كسى پيدا مىشود كه خدا را ، تنها با ، زبان مىپرستد ، پس اگر به او نفع و خيرى برسد ، مطمئن و آرام مىشود و اگر ناراحتى ببيند از دين رو بر مىگرداند ، او در دنيا و آخرت زيان مىبيند و اين زيانى است كه آشكار . ( 11 )
او جز خدا كسى را مىخواند كه زيان و سودى ندارد و اين گمراهى بسيار عميقى است . ( 12 )
او كسى را مىخواند كه زيانش از سودش نزديكتر است ، چه بد مولى و ياورى و چه بد مونس و معاشرى است . ( 13 )
خداوند كسانى را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دادهاند ، در باغهايى از بهشت وارد مىكند كه نهرها از زير درختانش جارى است ، بدرستى كه خداوند آنچه را بخواهد انجام مىدهد . ( 14 )
هر كس گمان كند كه خداوند هرگز پيامبرش را در دنيا و آخرت يارى نمىكند ، بايد ريسمانى به سقف خانهء خود بياويزد و خود را از آن آويزان كند و نفس خود را قطع نمايد ، و نگاه كند كه آيا اين كار خشم او را فرو مىنشاند ؟ ( 15 )
اين گونه ما قرآن را به صورت آياتى روشن فرو فرستاديم و بطور يقين خداوند هر كس را كه بخواهد يارى مىكند . ( 16 )
تفسير :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ
؛ بعضى از مردم ، در كنارهء دين قرار دارند نه در