تو بميرى آيا آنها باقى مىمانند ؟
« فِتْنَةً »
مفعول مطلق تأكيدى براى فعل « نبلوكم » از غير لفظش مىباشد ، يعنى خدا شما را به چند چيز مىآزمايد : به بلاها كه صبر در آن واجب و به بخششها و عطايايش كه شكر بر آن لازم است .
وَ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ
؛ و به سوى ما بازگشت مىكنيد و بر حسب آنچه از صبر و شكر در شما وجود دارد پاداش و كيفرتان خواهيم داد .
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيات 36 تا 40 ]
وَ إِذا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلاَّ هُزُواً أَ هذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ وَ هُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمنِ هُمْ كافِرُونَ ( 36 ) خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ ( 37 ) وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 38 ) لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا حِينَ لا يَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَ لا عَنْ ظُهُورِهِمْ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 39 ) بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ ( 40 )
ترجمه :
وقتى كه كافران تو را ببينند ، جز به بازى و مسخره نگيرند كه آيا اين همان كسى است كه خدايان شما را ( به بدى ) ياد مىكند ؟ در حالى كه آنها خود به ياد خدا كافرند . ( 36 )
انسان از شتابزدگى آفريده شده است ، زود است كه آيات خودم را به شما بنمايانم بنا بر اين شتاب نكنيد . ( 37 )
و مىگويند اين وعده كى خواهد بود ، اگر شما راستگوييد . ( 38 )
اگر آنان كه كافر شدند ، مىدانستند موقعى را كه نتوانند آتش را از صورتهاى خود و نه از پشتهاى خود باز دارند و نه