[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 1 تا 7 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 1 ) يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاتَّقُونِ ( 2 ) خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 3 ) خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ ( 4 )
وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفْءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ ( 5 ) وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ ( 6 ) وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلاَّ بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 7 )
ترجمه :
فرمان خدا فرا رسيده ، پس براى آن شتاب مكنيد ، خداوند منزّه از آن است كه برايش شريك قرار دهند . ( 1 )
خداوند فرشتگان را با وحى به امر خود بر هر كس از بندگانش كه بخواهد نازل مىكند كه : مردم را انذار كنيد ( و بگوييد ) كه معبودى جز من نيست ، بنا بر اين از مخالفت با من بپرهيزيد . ( 2 )
خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريد ، و از آنچه شريك او ، مىسازند بالاتر است . ( 3 )
آدمى را از نطفه آفريد ، و سرانجام مدافعى آشكار از خود ، ( يا دشمن پروردگارش شد ) . ( 4 )
و چهار پايان را آفريد در حالى كه براى شما در آنها ، وسيلهء گرمى و سودهاى ديگرى است و از گوشت آنها مىخوريد . ( 5 )
و براى شما در آنها زيبايى و شكوه است ، چه در بامدادان كه آنها را به چرا مىبريد و چه در شامگاهان كه آنها را برمىگردانيد . ( 6 )
و بارهاى شما را به سرزمينى كه جز ، با مشقّت زياد