ترجمه :
و بسوى قوم ثمود برادرشان صالح را فرستاديم گفت : اى قوم من ، « اللَّه » را بپرستيد كه معبودى جز او برايتان نيست ، او شما را از زمين به وجود آورد و آبادى آن را به شما واگذار ساخت ، پس از او آمرزش طلب كنيد ، و سپس به سوى او بازگرديد كه پروردگار من نزديك و اجابت كننده است . ( 61 )
گفتند : اى صالح تو پيش از اين مايهء اميد ما بودى آيا ما را از پرستش آنچه پدرانمان مىپرستيدند نهى مىكنى ؟ ما ، در مورد آنچه تو ما را به سوى آن دعوت مىكنى ، در شك و ترديد هستيم . ( 62 )
گفت : اى قوم آيا اگر من دليل آشكارى از پروردگارم داشته باشم و رحمت او به سراغ من آمده باشد ، اگر من نافرمانى او كنم چه كسى مىتواند مرا در برابر وى يارى دهد ، بنا بر اين ، شما جز زيان رساندن بر من چيزى نمىافزاييد . ( 63 )
اى قوم اين ناقهء خداوند است كه براى شما نشانهاى است ، پس بگذاريد در زمين خدا به چرا مشغول شود ، و هيچ گونه آزارى به آن نرسانيد كه به زودى عذاب خدا شما را فرو خواهد گرفت . ( 64 )
پس آن را از پاى در آوردند ، به آنها گفت : سه روز در خانههايتان از زندگى بهره ببريد اين وعدهاى است كه دروغ نخواهد بود . ( 65 )
پس همين كه فرمان ما فرا رسيد صالح و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند به رحمت خود ، و از رسوايى آن روز ، رهايى بخشيديم ، چرا كه پروردگارت قوى و شكست ناپذير است . ( 66 )
و كسانى را كه ستم كرده بودند ، فرياد آسمانى فرا گرفت و در خانههايشان به روى افتادند و مردند . ( 67 )
گويا كه هرگز ساكن آن ديار نبودند ، بدانيد كه قوم ثمود پيامبرشان را انكار كردند ، هان : دورى باد براى قوم ثمود . ( 68 )
تفسير :
هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ
؛ مراد اين است كه هيچ كس جز خداوند شما را از زمين به وجود نياورده ، و هيچ كس غير از او شما را به آبادى در آن امر نكرده است ، به وجود