قوم از پروردگارتان آمرزش بخواهيد ، سپس به سوى او ، بازگرديد تا باران آسمان را پى در پى بر شما بفرستد ، و نيرويى بر نيروى شما بيفزايد ، و روى برنتابيد و گناه نكنيد . ( 52 )
گفتند : اى هود تو براى ما دليل روشنى نياوردى و ما ، به حرف تو خدايانمان را رها نمىكنيم ، و ما به تو ايمان نمىآوريم . ( 53 )
ما همين مىگوييم كه بعضى از خدايان ما به تو زيان رساندهاند ، حضرت هود گفت : من خدا را گواه مىگيرم شما نيز گواه باشيد كه من از آنچه شما براى خدا شريك قرار مىدهيد بيزارم . ( 54 )
از غير ، او ، بنا بر اين همگى به من مكر كنيد و مهلتم ندهيد . ( 55 )
من توكّل به خدا كردم كه پروردگار من و شماست ، هيچ جنبندهاى نيست مگر اين كه او بر وى تسلّط دارد ، آرى پروردگار من بر صراط مستقيم پايدار است . ( 56 )
پس اگر روى برگردانيد ، من رسالتى را كه مأمور بودم به شما رساندم ، و خداوند گروه ديگرى را جانشين شما مىكند و شما كمترين ضررى به او نمىرسانيد ، چرا كه پروردگارم بر هر چيز نگهبان است . ( 57 )
هنگامى كه فرمان ما رسيد ، هود و آنها را كه با او ايمان آورده بودند ، به رحمت خود نجات داديم و از عذاب سختى رهايشان ساختيم . ( 58 )
اين قوم عاد بودند كه آيات پروردگارشان را انكار كردند ، و رسولان او را معصيت نمودند ، و فرمان هر ستمگر ستيزهجو را پيروى كردند . ( 59 )
و در اين جهان و در قيامت ، به وسيلهء لعنت پيروى مىشوند ، آگاه باشيد كه « عاد » به پروردگار خود كفر ورزيدند ، هان ! لعنت خدا بر « عاد : قوم هود ! » ( 60 )
تفسير :
أَخاهُمْ
؛ برادر نسبى آنها ، نه دينى ( چون آنان بت پرست بودند ) ، يعنى يكى از آنها را ، عطف بر
« أَرْسَلْنا نُوحاً »
مىباشد ، و « هودا » عطف بيان است .
إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ
؛ شما بر خدا دروغ مىبنديد ، زيرا بتها را شريك او مىدانيد .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
؛ مگر عقل نداريد كه نمىپذيريد نصيحت كسى را كه براى عمل