آنها از ايشان بطور خصوص ياد كرده است .
وَ لَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ
؛ اگر به آنها بگويى : شما بعد از مرگ مبعوث مىشويد ، پس منتظر باشيد ، آنها مىگويند :
إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
: نيست اين مگر امرى باطل . و مشار اليه آنها قرآن است ، زيرا قرآن دم از بعث و نشور مىزند ، پس وقتى كه قرآن را سحر بدانند ، آنچه از بعث و قيامت و غير اينها در آن است نيز مورد انكار واقع مىشود . « الا ساحر » نيز خوانده شده ، و منظورشان رسول خداست . « العذاب » مراد عذاب آخرت است ، و بعضى گفتهاند مراد عذاب روز بدر است . « الى امة » ؛ تا وقتى از اوقات . «
لَيَقُولُنَّ : ما يَحْبِسُهُ
» در حالى كه در طلب آن شتاب مىكنند مىگويند چه چيز مانع نزول آن شده است ؟
يَوْمَ يَأْتِيهِمْ
؛ اين عبارت منصوب به خبر « ليس » است : ( مفعول فيه آن است ) و اين امر ، دليل بر آن است كه تقديم خبر ليس بر آن ، جايز است ، زيرا معمول جايى مىآيد كه وقوع عامل در آن روا باشد .
يَسْتَهْزِؤُنَ
؛ به جاى « يستعجلون » ذكر شده زيرا شتاب آنها در فرارسيدن عذاب آخرت ، از روى مسخره است . « حاق » فعل ماضى ، بر طبق معمول در اخبار خداوند ، به معناى « يحيق » ، فعل مضارع ، ( آنها را فرا مىگيرد ) آمده است كه مضارع محقق الوقوع به منزلهء ماضى فرض مىشود .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 9 تا 11 ]
وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ إِنَّهُ لَيَؤُسٌ كَفُورٌ ( 9 ) وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ ( 10 ) إِلاَّ الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ ( 11 )