بالاتر از پيشنماز يعنى يك صاحب رساله عمليه از اين قبيل است .
اجمالًا همين كه دلال شخصيتها نباشد و [ خطابه او ] براى تأمين منافع افراد و اشخاص نباشد . اين نيز لازمه * ( توقيفهم على مصلحتهم ) * است ، زيرا تا اخلاص نباشد ممكن نيست .
گريه فى حد ذاته مطلوب نيست ، حسين فداى امت نشد :
30 . اينكه الآن ما داريم ، اولًا جنبه عزادارى دارد و بايد مردم را به فلسفه اين كار و طرز صحيح استفاده از آن ، چه از لحاظ مجالسى كه اقامه مىگردد و چه از لحاظ شعارها و دسته هايى كه بيرون مىروند ، [ آگاه نمود ] ، بايد همه را اصلاح كرد و به طرز صحيح استفاده كرد كه هر سالى محصولى داشته باشد و بشود بيلان داد كه در سال گذشته در محرم و صفر چه كارى از پيش برده شد . البته اين بدون يك ستاد تبليغاتى كه برنامه داشته باشد ميسر نيست . به هر حال مردم را بايد آگاه كرد كه مقصود اصلى اين نيست كه مردم گريه اى بكنند و همان گريه اسباب نجاتشان باشد هر چند خود مردم از حقيقت دور باشند يعنى مقصود اين نيست كه با گريه قلم نسخ روى دستورهاى اسلامى كشيده بشود و فكرى نظير فكر « فدا » كه در مسيحيان بوده و شايد هنوز هم هست در ميان مسلمين پيدا شود و مكتب يزيدسازى و ابن زياد سازى با نام امام حسين پيدا شود .
مقصود صيقل دادن و تند و تيز كردن احساسات حق پرستى و ضديت با ظلم است :
بلكه مقصود تيز و تند و حساس نگه داشتن روحيه مردم است نسبت به حق و باطل كه بر سر دوراهىهايى از اين قبيل كه مىرسند راه امام حسين را پيش بگيرند نه راه يزيد و ابن زياد را و همان طورى كه آقاى بهشتى گفتند بفهمند كه مبارزه و جنگ حق و باطل ، نور و ظلمت هميشه در دنيا هست ، هميشه موسى و فرعون هست ، هميشه ابراهيم و نمرود هست ، هميشه محمد و ابوجهل هست ، هميشه على و معاويه هست ، هميشه حسين و يزيد هست . حالا اگر كسى به مقام ابراهيم و موسى و عيسى و محمد و على و حسين نيست نباشد .
مقصود اين نيست كه هميشه اشخاصى با مقام آنها هست ، مقصود اين است كه هميشه دو راه و دو رگ و دو روش هست . مردم بايد روش شناس و طريقت شناس بشوند با مشخصات صحيح قيام امام
يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 350
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٣٥٠