يبدين زينتهن الَّا ما ظهر منها و هو مفسر بالوجه و الكفين و لان ذلك مما يعم به البلوى ، و لاطباق الناس فى كل عصر على خروج النساء على وجه يحصل منه بد و ذلك من غير نكير .
والثانى التحريم مطلقاً اختاره العلامة فى التذكرة بعموم قوله تعالى : ولا يبدين زينتهن الَّا لبعولتهن ( تا آخر آنچه ما قبلًا نقل كرديم ) .
بعد شهيد مىگويد : « وفى كل من هذه الادلة نظر . . . » ما قسمتى از كلام شهيد را در كتاب مسأله حجاب نقل كرديم .
يك چيز كه اجمالًا معلوم مىشود اين است كه مسأله ستر و مسأله نظر در كلمات قدما از يكديگر تفكيك نشده است و بحث هم روى جواز و عدم جواز نظر بوده است ولى ادله اى در مورد عدم وجوب ستر است و يا احياناً عمومات وجوب ستر مثل « * ( ولايبدين زينتنهن الَّا لبعولتهن » [ كه ] دليل بر جواز نظر يا حرمت نظر آورده مىشده است . و ظاهراً در ميان قدما يك نفر نمىشود پيدا كرد كه مستقيماً فتوا به وجوب ستر وجه و كفين داده باشد .
الفقه على المذاهب الخمسة ، تأليف شيخ جواد مغنيه ، صفحه 113 :
اتفقوا على انه يجب على كل من المرأة و الرجل ان يستر من بدنه فى حال الصلاة ما وجب عليه ستره من الاجانب خارج الصلاة و اختلفوا فى ما زاد على ذلك . اى هل يجب ايضاً ان تستر المرأة الوجه و الكفين او شيئاً منهما حال الصلاة مع انه لا يجب ذلك عليها فى خارجها ؟ و هل على الرجل ان يستر ما زاد على عما بين السرة و الركبة حين الصلاة مع ان ذلك غير واجب اذا لم يكن فى الصلاة ؟ قال الحنفية : على المرأة ان تستر ظاهراً لكفين و باطن القدمين ايضاً و على الرجل ان يستر
يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 133
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص١٣٣