ترجمه :
تفسير :
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ ؛ در محل نصب يا رفع است ، بنا بر ذمّ ، « المطوع » كسى كه با ميل و رغبت و به قصد قربت كارى انجام دهد . اين كلمه در اصل « متطوّع » بوده ، معناى آيه اين است : مؤمنانى را كه با اخلاص صدقه مىدهند عيبجويى مىكنند و به آنها طعنه مىزنند و نيز از كسانى كه مال فراوانى ندارند و به اين سبب چيز اندكى را صدقه مىدهند عيب مىگيرند . خدا هم خود آنها را مسخره مىكند : « سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ » ، اين جملهء خبرى است ، مانند جملهء : اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ : « خدا آنها را استهزاء مىكند » . ( بقره / 15 ) اسْتَغْفِرْ لَهُمْ ؛ اين جمله ، امر ، در معناى خبر است يعنى : هرگز خدا آنان را نمىآمرزد ، خواه برايشان طلب آمرزش كنى يا نكنى ، و متضمّن معناى شرط است . كلمهء « سبعين » - هفتاد - در كلام عرب ، مثلى است براى كثرت ، چنان كه امير مؤمنان عليه السّلام مىفرمايد :