ترجمه :
با آنها پيكار كنيد ، تا خداوند آنان را به دست شما مجازات كند ، و آنها را رسوا و شما را بر آنها پيروز گرداند ، و سينههاى گروهى از مؤمنان را شفا بخشد . ( 14 )
و خشم دلهاى مؤمنان را از ميان ببرد ، و خداوند توبهء هر كس را كه بخواهد مىپذيرد ، و خداوند بسيار دانا و درستكار است . ( 15 )
« 1 » آيا گمان كرديد كه به حال خود رها مىشويد ، در حالى كه هنوز كسانى از شما كه جهاد كردند و جز خدا و رسولش و مؤمنان را محرم اسرار انتخاب نكردند ، مشخص نشدهاند ؟ و خداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است . ( 16 )
تفسير :
خداوند پس از آن كه در آيات قبل مؤمنان را براى ترك مقاتله با پيمانشكنان و مشركان توبيخ كرد ، اكنون در اين آيات تأكيد مىكند كه حتما با آنها كارزار كنيد ، و پس از امر به قتال به آنها وعده مىدهد كه دشمنانشان را به دست آنها با كشته شدن كيفر مىكند و به ذلّت اسيرى دچارشان مىسازد و مؤمنان را بر آنها پيروز مىنمايد و دلهاى سوختهء گروهى از مؤمنان را كه قبيلهء « خزاعه » « 2 » مىباشد شفا مىدهد و سرد و
هامش
( 1 ) - در ترجمهء اين آيه بيشتر از مجمع البيان ترجمهء رسولى محلّاتى استفاده شده ، زيرا تفسير نمونه چنان معنى كرده است كه با مضارع مجزوم در جواب امر ، درست درنمىآيد - م .
( 2 ) - استاد گرجى از صحاح نقل كرده : خزاعه ، قبيلهاى است از « أزد » كه چون از مكّه خارج شدند تا اين كه جاهاى ديگر بروند خزاعه با آنها مخالفت كردند و همانجا مقيم شدند ، خزع : مخالفت كرد - م .