( انفطار / 19 ) مفتوح باشد ، زيرا به كلمهء معرب يعنى « ينفع » اضافه شده است .
و معناى آيه اين است كه امروز ، روزى است كه هر كس در دنيا راست گفته ، از آن بهرهمند خواهد شد . برخى گفتهاند : منظور از « صدق » تصديق پيامبران خدا و كتب آسمانى اوست . و برخى هم گفتهاند : مقصود صادق بودن آنها در شهادت دادن به اين است كه پيامبران احكام خدا را به آنها ابلاغ كردهاند .
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
؛ خداى سبحان در اين آيه ذات مقدس خود را از آنچه نصارا مىگفتند ، منزّه دانسته و مىفرمايد : حكومت آسمانها و زمين از آن اوست .
وَ ما فِيهِنَّ
؛ از اين رو نفرمود « و من فيهنّ » تا صاحبان عقل را بر غير آنها غلبه دهد ، زيرا لفظ « ما » تمام اجناس را بهطور عموم شامل مىشود و بر فرض اين كه از دور شبحى را ببينيد ، پيش از آن كه بدانيد از عاقلان است يا غير آنها مىگوييد : ما هو ؟ آن چيست ؟ ! بنا بر اين لفظ « ما » براى ارادهء عموم مناسبتر است .