وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ
؛ و اگر آنان را ببخشى تو بر كيفر و پاداش دادن آنان توانايى .
الْحَكِيمُ
؛ « حكيم » كسى است كه جز بر اساس حكمت و حق پاداش و كيفر نمىدهد ، و مقصود اين است كه اگر با وجود كفرشان آنان را ببخشى ، از نظر عقل بخشيدن براى هر مجرمى ( كافر يا مؤمن ) نيكوست و هر چه جرم بزرگتر باشد گذشت از آن نيكوتر است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 119 تا 120 ]
قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 119 ) لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 120 )
ترجمه :
خداوند مىگويد : امروز روزى است كه راستى راستگويان به آنها سود مىبخشد ، براى آنها باغهايى از بهشت است كه آب از زير ( درختان ) آن جريان دارد و جاودانه و براى هميشه در آن مىمانند .
خداوند از آنها خشنود و آنها از او خشنود خواهند بود و اين رستگارى بزرگى است ( 119 )
حكومت آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست از آن خداست و او بر هر چيزى تواناست . ( 120 )
تفسير :
« يوم » به رفع و اضافه و نيز به نصب قرائت شده است ، نصبش بنا بر اين كه ظرف [ مفعول فيه ] براى « قال » باشد و رفع آن بنا بر اين كه « هذا » مبتدا و ظرف ( يوم ) خبر آن باشد ؛ و
« هذا يَوْمُ يَنْفَعُ »
يعنى آنچه ما از سخن عيسى عليه السّلام ذكر كرديم ، در روزى واقع مىشود كه راستى راستگويان به آنان سود مىبخشد . و جايز نيست يوم در آيه مانند :
يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً
؛ « روزى كه هيچ كس قادر به هيچ كار نيست »