از امور آنان در اختيار تو نيست جز اين كه اگر خداوند توبه آنها را پذيرفت تو نسبت به حالشان خرسند مىشوى و يا اگر عذابشان كند تو از آنان انتقام گرفتهاى .
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ
؛ خداوند از اين رو منحصرا امر عذاب كردن و نيز آمرزش بندگان را به صورت مبهم ذكر كرده است كه آنان همواره ميان خوف و رجاء و بيم و اميد باقى بمانند و از عذاب الهى ايمن نباشند و از رحمت پروردگار نيز نااميد نگردند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 130 تا 132 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 130 ) وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ ( 131 ) وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 132 )
ترجمه
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ربا ( و سود پول ) را چند برابر نخوريد ، از خدا بپرهيزيد تا رستگار شويد ( 130 )
و از آتشى بپرهيزيد كه براى كافران آماده شده است ( 131 )
و خدا و پيامبر را اطاعت كنيد تا مشمول رحمت شويد . ( 132 )
تفسير :
اين آيات از خوردن « ربا » نهى فرموده و رباخواران را به خاطر گرفتن رباى فاحش و مضاعف [ از بدهكار ] مورد نكوهش قرار مىدهد . در جاهليت معمول بود كه اگر بدهكار زمان پرداخت بدهىاش فرا مىرسيد [ و او نمىتوانست بدهى خود را بپردازد ] از طلبكار تقاضا مىكرد مهلت پرداخت را تمديد نمايد و [ مجموع سود و بدهى را به شكل سرمايه جديدى به او قرض بدهد ، و سود آن را بگيرد ] به اين ترتيب ، گاهى ممكن بود فردى در ازاى بدهى اندك خود ، تمام اموال خود را [ بابت سود ] به طلبكار بدهد .
وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ
؛ و از آتشى كه براى كافران مهيّا و در