يك شتر مىشدند و تنها دو اسب به همراه داشتند ، يكى اسب « مقداد بن عمرو » و ديگرى اسب « مرثد بن أبى مرثد » بود .
عدد مسلمانان در « بدر » 313 نفر بود كه از اين تعداد 77 نفر از مهاجران و 236 نفر از انصار بودند . و پرچمدار رسول خدا ( ص ) و مهاجران علىّ بن ابى طالب ( ع ) و پرچمدار انصار ، « سعد بن عباده » بود .
سلاحى كه مسلمانان به همراه داشتند عبارت بود از :
1 - 6 عدد زره .
2 - 8 قبضه شمشير .
3 - 70 شتر .
در حالى كه مشركان در حدود 1000 نفر بودند و 100 است به همراه داشتند .
« بدر » در اصل نام مردى بود كه در سرزمين ميان مكّه و مدينه چاه آبى داشت ، از اين رو آن سرزمين به نام او « بدر » خوانده شد « 1 » .
فَاتَّقُوا اللَّهَ
؛ از خدا بپرهيزيد و در اطاعت از رسولش پايدارى كنيد .
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
؛ شايد شكرگزار نعمت نصرتى باشيد كه خداوند به شما ارزانى داشت .
إِذْ تَقُولُ
؛ خطاب به پيامبر ( ص ) است و در آن دو احتمال وجود دارد :
1 - ظرف باشد براى « نصركم » و اين در صورتى است كه پيامبر ( ص ) در روز بدر به مسلمانان فرموده باشد : آيا كافى نيست كه سه هزار نفر از فرشتگان به يارى شما بشتابند ؟
2 - « بدل » دوّم از « إذ غدوت » باشد ، بنا بر اين كه پيامبر در روز « احد » به مؤمنان بشارت داده باشد كه اگر از فرمان او سرپيچى نكرده و پايدارى نشان دهند ،
هامش
( 1 ) - « بدر » از نظر ريشه لغت به معنى پر و كامل است ، از اين رو ماه شب چهارده را « بدر » مىنامند . م - .