است ، و دربارهء اين كه چه كسانى پس از ايمان كافر شدند اقوالى است :
1 - مقصود اهل بدعت و هوا و هوس و انديشههاى باطل هستند .
2 - آنها كسانى هستند كه مرتد شدهاند .
3 - منظور « خوارج » مىباشند .
فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ
؛ يعنى در نعمت الهى كه همان ثواب هميشگى است به سر خواهند برد .
هُمْ فِيها خالِدُونَ
؛ جملهء مستأنفه است ، گويى سؤال شده است كه سپيد رويان چگونه در نعمت دائمى [ بهشت ] هستند ؟ در پاسخ گفته شده : «
هُمْ فِيها خالِدُونَ
» ، آنها براى هميشه در جوار رحمت خدا [ بهشت ] خواهند بود و هرگز از آن جا كوچ نمىكنند و نمىميرند .
تِلْكَ آياتُ اللَّهِ
؛ آنچه گفته شد آيات الهى است كه براى وعده و وعيد نازل شده است .
نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ
؛ آن آيات را در حالى كه همراه با حق و عدالت است بر تو مىخوانيم .
وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً
؛ خداوند قصد ظلم به كسى ندارد تا اين كه او را بدون گناه مؤاخذه كند و يا بر كيفر شخص گناهكار بيفزايد و يا از ثواب نيكوكارى بكاهد .
منظور از
« لِلْعالَمِينَ »
اين است كه خداوند نمىخواهد به هيچ يك از مخلوقاتش ذرهّاى ستم روا دارد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 109 تا 110 ]
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ( 109 ) كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ أَكْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ ( 110 )