فردى از تحت آن خارج نيست و شامل هر مصداقى مىشود ولى جمع [ كتب ] لفظى است كه جنس مجموع كتابها را در بر مىگيرد .
لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ
؛ مؤمنان مىگويند ، ما فرقى ميان پيامبران نگذاشته و همه را باور داريم .
وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا
؛ « سمعنا » به معناى « اجبنا » است ، يعنى ؛ و گفتند ما دعوت حق را اجابت كرده و از آن پيروى مىكنيم .
« غُفْرانَكَ »
منصوب است به فعل خودش كه در تقدير است ، و گفته مىشود : « غفرانك لا كفرانك » يعنى از تو آمرزش مىخواهيم و ناسپاسى نمىكنيم .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 286 ]
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ( 286 )
ترجمه
خداوند هيچ كس را جز به اندازهء توانايىاش تكليف نمىكند ( به همين جهت انسان ) هر كار ( نيكى ) انجام دهد براى خود انجام داده ، و هر كار ( بدى ) كند به زيان خود كرده است ( مؤمنان مىگويند : ) پروردگارا اگر فراموش كرديم يا خطا نموديم ما را مؤاخذه مكن ، پروردگارا ! تكليف سنگينى بر ما قرار مده ، آن چنان كه ( به خاطر گناه و طغيان ) بر كسانى كه پيش از ما بودند قراردادى پروردگارا مجازاتهايى كه طاقت تحمل آن را نداريم ، بر ما مقرّر مدار ، و ما را ببخش و بيامرز و بما رحم كن ، تو مولا و سرپرست مايى ، پس ما را بر گروه كافران پيروز بگردان . ( 286 )