الف - « نكفر » به نون ، و در اين كه رفع آن به چيست سه احتمال وجود دارد :
1 - عطف باشد بر محل « هى » كه بعد از « فنعما » آمده است .
2 - خبر براى مبتداى محذوف و تقديرش « نحن نكفر » باشد .
3 - « نكفر » فعل و فاعل ابتداى كلام باشد .
ب - « نكفر » با جزم ، بنا بر اين كه عطف باشد بر محل « فاء » كه جواب شرط است .
ج - « يكفر » با « يا » در حال رفع ، و در اين صورت فعل « يكفر » يا به خدا نسبت داده مىشود ، [ يعنى خدا گناهان شما را مىپوشاند ، ] و يا به « إخفاء » ( پنهانى صدقه دادن ) نسبت داده مىشود .
د - « يكفر » با « يا » و « نصب » ، بنا بر تقدير گرفتن « ان » و در اين صورت معناى آيه اين است كه اگر صدقات را پنهان كنيد براى شما بهتر است و گناهان شما را نيز مىپوشاند .
ه - « تكفر » با « تا » در حالت رفع و جزم [ تكفر ] و در هر دو صورت فعل به « صدقات » نسبت داده مىشود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 272 ]
لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ وَ ما تُنْفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ ( 272 )
ترجمه
( اى رسول ما ) هدايت خلق بر تو نيست ( بلكه دعوت آنها بر تو است ) ولى خدا هر كه را بخواهد هدايت مىكند و شما هر چه در راه خدا انفاق كنيد ، پس براى خود شماست و جز براى رضاى خدا نبايد انفاق كنيد و آنچه از خوبيها انفاق مىكنيد ثواب و پاداش آن به طور كامل به شما