ترجمه
( انفاق شما مخصوصا بايد ) براى نيازمندانى باشد كه در راه خدا از كار ماندهاند و توانايى سير و سفر در روى زمين را ندارند و از شدت خويشتن دارى ، مردم بىاطلاع آنها را غنى مىپندارند امّا آنها را از چهرههايشان مىشناسى و هرگز با اصرار چيزى از مردم نمىخواهند ( اين است مشخّصات آنها ) و هر مالى كه در راه خدا انفاق كنيد ، خداوند از آن آگاه است . ( 273 )
تفسير :
حرف جرّ در « للفقراء » متعلق است به فعل محذوف و تقدير آيه يا :
« اعمدوا للفقراء » . ( به فقراء توجه كنيد و آنها را در نظر بگيريد ) ، يا « اجعلوا ما تنفقونه للفقراء » است ، و مىتوان گفت « للفقراء » خبر براى مبتداى محذوف است يعنى « صدقاتكم للفقراء » . [ و در هر صورت معناى آيه اين است كه صدقات شما بايد براى فقرايى باشد كه اين خصوصيات را دارند ] :
الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
؛ فقرايى كه جهاد در راه خدا آنان را مشغول نموده ، لا يستطيعون ضربا فى الارض و به خاطر اشتغال به اين امر مقدس قادر به كسب و كار و تجارت نيستند .
بعضى گفتهاند : اين آيه دربارهء ، اصحاب « صفه » است كه در حدود چهارصد نفر مرد [ از مسلمانان مكه و اطراف مدينه ] بودند كه محلى براى سكونت و قوم و قبيلهاى در مدينه نداشتند ، از اين رو در « صفّه » مسجد پيامبر ( ص ) كه سايبانى بود براى آموختن قرآن در شب و شكستن و خورد كردن هستهء ( خرما ) در روز ، مسكن گزيدند و در هر « سريّه » اى كه رسول خدا ( ص ) اعزام مىداشت ، شركت مىكردند [ آيهء فوق نازل شد و به مردم دستور داد كه به اين دسته از مسلمانان كمك نمايند ] و كسانى كه متمكن و ثروتمند بودند هنگام شب آنها را به خانهء خود مىبردند .
يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ
؛ كسانى كه از حال آنها اطلاعى ندارد ، به خاطر خويشتن دارى و عفّت نفس ايشان ، گمان مىكنند غنى و بىنيازند .