بوده : ما كتموه الحق او ما عرفوه ] كه در اين صورت « من ربك » حال و در موضع نصب است . و ممكن است « الحق » خبر بعد از خبر باشد .
فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ
؛ البته هيچ ترديدى به خود راه مده .
در اين كه منظور خداوند از اين خطاب چيست دو احتمال وجود دارد :
1 - منظور اين است كه هيچ شك و ترديد نداشته باش در اين كه آنها با علم به حق آن را كتمان مىكنند .
2 - منظور اين است كه شك نكن در اين كه آيات نازل شده بر تو وحى پروردگار است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 148 ]
وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 148 )
ترجمه
براى هر ملّتى طريقهاى ( يا قبلهاى ) است كه به آن توجه كند ، پس در نيكيها و اعمال خير بر يكديگر سبقت جوييد كه هر كجا باشيد خداوند شما را ( براى پاداش و كيفر در برابر اعمال نيك و بد در روز رستاخيز ) حاضر مىكند ، زيرا او بر هر كارى تواناست . ( 148 )
تفسير :
وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ . . .
؛ يعنى براى هر ملّتى ( از يهود و نصارى ) قبلهاى است كه بدان روى كنند .
هُوَ مُوَلِّيها
( وجهه ) ؛ يكى از دو مفعول حذف شده است ، و گفته شده مقصود اين است كه خداوند هر ملّتى را به سمت قبلهاش مىگرداند .
اين جمله « هو موليها » [ به فتح لام ] نيز قرائت شده است و به اين معنى است كه هر امتى چه شما چه ديگران قبلهاى دارد كه بدان رو مىكند .
فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ
؛ يعنى در مورد قبله و ديگر كارهاى نيك بر يكديگر سبقت بگيرند .