شاه مهراب خان و ديگران بدون شك بقدرى كه حق من بود مؤدب و مقيد بودند ليكن رفتار مراد خان بيش از تصور نماينده احساسات بشردوستى و رفاقت بىريا بود . نه تنها من بلكه دو شتردار من نيز از اين احساس برخوردار شده به آن ايمان آورده بودند به حدى كه وقتى به زمان را ترك مىكرديم و حتى شبهنگام كه دور هم نشسته بوديم به سردار گفتند : ما هرگز شما را فراموش نخواهيم كرد ، آرزومنديم مقام و مرتبه شما بالا رود و خداوند به شما خير و بركت بدهد . شما ثروت زيادى نداريد ولى با همينكه داريد ، با ميل و گشادهدستى و گشادهروئى و با صفا و صميميت آن را نثار مهمانان و ديگران مىكنيد .
مسافرت سند وبلوچستان ( سفرنامه پاتينجر ) ( فارسى ) — صفحة 204
مساهمون: هنرى پاتينجر
ص٢٠٤