سورهء ابراهيم
ابن عباس و قتاده و حسن گويند : اين سوره مكى است بجز دو آيهء آن كه در بارهء كشتهگان بدر نازل شده است :
« أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً
. . .
وَ بِئْسَ الْقَرارُ »
( 28 و 29 )
شمارهء آيات :
بنا بر عدد شامى 55 و بنا بر عدد حجازى 54 و بنا بر عدد كوفى 52 و بنا بر عدد بصرى 51 آيه است ( بموارد اختلاف ، در جاى خود اشاره خواهيم كرد ) .
فضيلت سوره :
ابى بن كعب گويد : پيامبر گرامى اسلام فرمود : هر كس سورهء ابراهيم و حجر بخواند ، ده حسنه به او داده مىشود به اندازهء همه كسانى كه بتها را پرستيده يا نپرستيدهاند .
عيينة بن مصعب از امام صادق ( ع ) روايت كرده است كه : هر كس سورهء ابراهيم و حجر را در دو ركعت نماز در هر جمعه بخواند ، فقر و جنون و سختى به او نمىرسد .
تفسير :
خداوند سورهء « رعد » را با اثبات رسالت پيامبر و آسمانى بودن قرآن ، خاتمه داد . اكنون اين سوره را به بيان هدف رسالت و قرآن آغاز كرده ، مىفرمايد :