اعراب :
قَوْمِ نُوحٍ وَ . . . : بدل از « الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ » . فاطر : مجرور صفت « اللَّه » . مِنْ ذُنُوبِكُمْ : « من » براى تبعيض و بقولى زائده است . سيبويه گويد : « من » در جملهء مثبت ، زائده واقع نمىشود .
مقصود :
در آيات پيش ، در پيرامون نعمتهاى الهى سخن گفته شد ، اكنون در بارهء وظيفهء شكر گزارى و فوايد آن و مضرات كفران نعمت ، سخن مىگويد : وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ : حسن و بلخى گويند : يعنى به ياد آورد هنگامى كه خداوند اعلام فرمود . ابن عباس گويد : يعنى هنگامى كه خداوند به شما فرمود . جبائى گويد : يعنى هنگامى كه خداوند شما را خبر داد . لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ : اگر در برابر نعمتهاى من سپاسگزار باشيد ، بر نعمتهاى شما مىافزايم . وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ : و اگر منكر نعمتهاى من شويد ، عذاب من براى كسانى كه منكر شوند ، سخت است . امام صادق ( ع ) فرمود : از اين آيه برمىآيد كه هر بندهاى كه به او نعمتى عطا شد و به قلب خود به آن نعمت اقرار و خداوند را به زبان خود ، ستايش كرد ، سخنش به پايان نمىرسد ، جز اينكه خداوند فرمان دهد كه بر نعمت او افزوده شود . وَ قالَ مُوسى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ : موسى چنين گفت : اگر شما و همهء كسانى كه در روى زمين هستند منكر نعمت -