ترجمه :
و ياد آور هنگامى را كه خداوند اعلام فرمود كه : اگر شكر نعمتها را بجاى آوريد ، بر نعمتهاى شما مىافزايم و اگر كفران نعمت كنيد ، عذاب من شديد است .
موسى گفت : اگر شما و همهء كسانى كه در روى زمين هستند ، كفر بورزيد ، خداوند بىنياز و ستوده است . آيا خبر قوم نوح و عاد و ثمود كه در گذشته مىزيستهاند و كسانى كه بعد از آنها آمدهاند و جز خدا كسى از حال آنها خبر ندارد ، به شما نرسيده است ؟
پيامبران با دلائل روشن ، نزد آنها آمدند و آنها دستها را در دهانهاى خويش كردند و گفتند : ما منكر رسالت شمائيم و در بارهء آنچه ما را به آن دعوت مىكنيد ، در شك هستيم و احتمال سوء نيت ، در بارهء شما مىدهيم . پيامبرانشان گفتند : آيا در بارهء خداوندى كه آفريدگار آسمانها و زمين است ، شكى است ؟ خداوند شما را دعوت مىكند كه گناهانتان را بيامرزد و تا مدتى معين شما را مهلت دهد . گفتند : شما نيز بشرى مثل ما هستيد كه مىخواهيد ما را از آنچه پدرانمان پرستش مىكردند ، بازداريد .
بنا بر اين دليلى روشن براى ما بياوريد .
تعداد آيات :
بر حسب شمارش كوفيان ، چهار آيه و بر حسب شمارش ديگران پنج آيه و اختلاف در
« قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ »
است . كوفيان اينجا را خاتمهء آيه ندانسته و ديگران دانستهاند .
لغت :
تأذن : اعلام . « آذن و تأذن » نظير « اوعد و توعد » داراى يك معنى هستند .
شاعر گويد :
آذنتنا ببينها اسماء * رب ثاو يمل منه الثواء
يعنى : اسماء اعلام كرد كه او قصد دارد از ما جدا گردد ، بسا مقيمى كه از اقامت خود به تنگ آمده است .
نبأ : خبر از يك حادثهء بزرگ . « نبّأ اللَّه محمداً » يعنى خداوند محمد را به پيامبرى