[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 94 تا 98 ]
وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ ( 94 ) قالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ الْقَدِيمِ ( 95 ) فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشِيرُ أَلْقاهُ عَلى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيراً قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ ( 96 ) قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئِينَ ( 97 ) قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 98 )
ترجمه :
و چون كاروان ( از مصر ) بيرون آمد پدرشان يعقوب گفت : براستى كه من بوى يوسف را مىشنوم اگر نسبت فساد عقل ( يا كج رأيى ) به من ندهيد ( 94 ) گفتند : به خدا تو در گمراهى ( و كج رأيى ) ديرين خود هستى ( 95 ) و چون بشير ( مژده دهنده ) آمد پيراهن را به صورت او افكند بينا گرديد و گفت : مگر بشما نگفتم كه من ( از لطف و كرم ) خدا چيزها ميدانم كه شما نميدانيد ( 96 ) گفتند : پدر جان ( از خدا ) براى گناهان ما آمرزش بخواه كه براستى ما خطا كار بودهايم ( 97 ) گفت : در آيندهء نزديكى براى شما از پروردگارم آمرزش خواهم خواست كه محققاً او آمرزنده و مهربان است ( 98 ) .