خداى سبحان يعقوب را از زنده بودن يوسف آگاه ساخت ولى جاى او را بوى خبر نداده بود .
« قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئِينَ »
گفتند : اى پدر براى گناهان ما از خدا آمرزش بخواه كه ما در آنچه كردهايم خطا كار بودهايم .
« قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي . . . »
ابن عباس و طاووس گفتهاند : علت اينكه يعقوب در همان حال براى آنها طلب آمرزش نكرد اين بود كه ميخواست در سحر شب جمعه براى آمرزش آنها دعا كند ( و آن وقت را براى استجابت دعاى خود دربارهء آنها انتخاب كرد كه دعا زودتر باجابت رسد ) . و همين معنى از امام صادق عليه السلام نيز روايت شده . و ابن مسعود و ديگران گفتهاند : استغفار گناه آنها را بوقت سحر موكول داشت چون آن وقت باستجابت دعا نزديكتر است ، و در حديث ديگرى نيز از امام صادق عليه السلام همين معنى روايت شده است . و وهب گفته : بيش از بيست سال در هر شب جمعه براى آنها طلب آمرزش كرد . و بعضى گفتهاند : بيست سال تمام يعقوب بدرگاه خدا مىايستاد و دعا ميكرد و آمرزش پسران را از خدا ميخواست و فرزندانش نيز پشت سرش بصف ميايستادند و آمين ميگفتند تا خدا توبهشان را قبول كرد . و روايت شده كه جبرئيل عليه السلام دعاى زير را تعليم يعقوب كرد كه براى اينمنظور بخواند :
« يا رجاء المؤمنين لا تخيب رجائى ، و يا غوث المؤمنين اغثنى و يا عون المؤمنين اعنى ، يا حبيب التوابين تب علىّ و استجب لهم » « 1 »
هامش
( 1 ) - يعنى اى اميد مؤمنان اميدم را مبدل بنوميدى مكن ، و اى فرياد رس مؤمنان بفريادم برس ، واى كمك مؤمنان كمكم ده ، و اى دوست دار توبه كنندگان توبهام را بپذير و دعاى اينان را مستجاب فرما .