تفسير :
« وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها » در معناى اين آيه دو قول است : قول اول آنكه از يوسف عليه السلام هيچ گناهى نه صغيره و نه كبيره سر نزد . قول دوم آنست كه تصميم بر كار قبيح گرفت ولى از آن منصرف شد . و بنا بر قول اول در معناى آيه چند وجه گفتهاند : 1 - آنكه گفتهاند : اگر بخواهيم « همّ » را به معناى تصميم و عزم بگيريم و چنانچه ظاهر آيه دلالت دارد هر يك را بمتعلق خود حمل كنيم جايز نيست ، زيرا « هم » زليخا بيوسف متعلق است و « هم » يوسف به زليخا ، و همّ هيچگاه بذات موجودى كه باقى است تعلق نميگيرد ، و از اينرو ناچاريم اگر « همّ » را به معناى عزم و تصميم بگيريم متعلق ديگرى براى آن دو در تقدير بگيريم مثل اينكه بگوئيم همّ زليخا به انجام گناه و كار زشت بود و همّ يوسف بدفع زليخا از خود ، و يا بزدن او يعنى زليخا ميخواست تا يوسف را به كار زشتى وادار كند و يوسف نيز خواست تا او را بزند يا از خود بوسيلهاى دور كند ، چنانچه گفته مىشود « هممت بفلان » يعنى قصد زدن فلانى را داشتم ، و روى اين تفسير « 1 » معناى جملهء بعدى كه ميفرمايد « لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ » اين مىشود كه اگر خداوند يوسف را متنبه نميكرد يعنى تنبه به اينكه اگر اقدام بچنين كارى كند كسان زليخا در صدد انتقام بر آمده و يوسف را خواهند كشت ، و يا زليخا در صدد انتقام بر آمده و مدّعى