[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 99 تا 100 ]
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 99 ) وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ ( 100 )
ترجمه :
و اگر پروردگار تو ميخواست همهء مردمى كه در زمين هستند يكسره ايمان ميآوردند ، مگر تو مىتوانى مردم را مجبور كنى تا ايمان بياورند ؟ ( 99 ) و هيچكس نتواند جز باذن خدا ايمان آورد ، و پليدى ( يا عذاب ) را خداوند براى كسانى كه خردورزى نميكنند مقرر ميدارد ( 100 ) .
شرح لغات :
مشيت و اراده و ايثار و اختيار همگى در معنى شبيه به يكديگر هستند ، منتهى موارد استعمال آنها فرق مىكند .
نفس : بگفتهء على بن عيسى : آن حقيقتى است كه اگر در موجودى جز آن چيزهاى ديگر از بين روند آن حقيقت از بين نرود ، و نفس هر چيز و ذات آن ، هر دو يكى است جز آنكه گاهى دنبال نام چيزى ، با لفظ نفس آن را تأكيد ميكنند ولى بوسيلهء لفظ « ذات » تأكيد نمىآورند .
تفسير :
چون مطلب بدينجا رسيد كه ايمان در وقت اضطرار سودبخش نيست ، خداى سبحان در اينجا بيان فرموده كه اگر چنين ايمانى سود بخش بود خداوند همهء مردم