[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 101 تا 102 ]
وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرابِ مُنافِقُونَ وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ لا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلى عَذابٍ عَظِيمٍ ( 101 ) وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 102 )
ترجمه :
و از آن اعراب باديه نشين كه اطراف ( شهر ) شمايند منافقان هستند و از مردم مدينه نيز كه اينها بر نفاق خود ثابت و سركش هستند ، تو آنها را نمىشناسى و ما مىشناسيمشان ، دو بار عذابشان خواهيم كرد سپس بعذابى بزرگ برده ميشوند ( 101 ) و ديگران كه بگناهان خود اعتراف كردند ، و عمل شايستهاى با عمل بد ديگرى آميختهاند ، اميد است كه خدا توبهشان را بپذيرد كه خدا آمرزنده و مهربان است ( 102 ) .
شرح لغات :
حول : اطراف چيزى كه بدان احاطه دارد .
مرد ( در مردوا ) : اصل آن به معناى چيز صاف است ، و از اينرو بجوانى كه مو در صورت ندارد « امرد » گويند ، و برخى گفتهاند : به معناى ظهور است . و مارد به كسى گويند كه شرّ و بدى او ظاهر گردد . و « مرد الرجل » يعنى سركشى كرد و از فرمان سرپيچى نمود .
تفسير :
« وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرابِ مُنافِقُونَ »
از اعراب باديه نشين كه در اطراف شهر