( 1 ) معترف بودند ، ولى پس از فتح مكه و انقياد قريش از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله اعراب دانستند كه نيروى جنگ با رسول خدا را ندارند و از اين رو دين خدا را پذيرفتند و فوج فوج و دسته دسته از هر سو باسلام گرويدند چنانچه خداى تعالى به پيغمبرش خبر ميدهد :
« هنگامى كه فتح و يارى خدا فرا رسد در آن روز مردم را بنگرى كه فوج فوج در دين خدا داخل شوند ، در آن وقت بستايش پروردگارت تسبيح گوى و از او آمرزش بخواه كه او بسيار توبهپذير است » [ ( 1 ) ] .
فرستادگان بنى تميم و نزول سوره حجرات :
از جمله هيئتهاى اعزامى وفد بنى تميم بود كه بهمراه عطارد بن حاجب بن زرارة بمدينه آمدند و از جملهء آنها كه همگى از اشراف بنى تميم محسوب مىشدند افراد زير بودند :
اقرع بن حابس ، و زبرقان بن بدر و عمر بن اهتم ، و حتات بن زيد - كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله ميان او و معاويه عقد اخوت بست و چون حتات در زمان معاويه از دنيا رفت معاويه ما ترك او را روى همين جهت متصرف شد و فرزدق معاويه را در ضمن اشعارى بر اين كار مذمت كرد - [ ( 2 ) ] و نعيم بن زيد ، و قيس بن حارث ، و قيس بن عاصم و عيينة بن حصن فزارى .
و چنانچه پيش از اين گفتيم اقرع بن جاس و عيينة بن حصن از كسانى بودند كه در فتح مكه و جنگ حنين و طائف شركت داشتند و در ركاب رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بودند .
بالجملة اينان بمدينه آمده و به مسجد در آمدند و چون رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در ميان
هامش
[ ( 1 ) ] سورهء نصر ، و بدنبال آن اشعار حسان بن ثابت را نيز در عدد مغازى و غيره ذكر كرده است سيرة ج 2 : 546 - 559 .
[ ( 2 ) ] ابن هشام در ضمن نقل دو شعر از اشعار مزبور بمناسبت عقد اخوتى كه رسول خدا ( ص ) ميان معاويه و حتات بست گويد : رسول خدا ( ص ) ميان عدهء از مهاجرين عقد اخوت بست ،