( 1 ) سوار را تا كراع الغميم نيز ( كه تا مكه هشت ميل راه است ) فرستاد و سپس بمدينه باز گشت و هنگام مراجعت اين جملات را كه به صورت دعا است ميخواند :
« آئبون تائبون ان شاء اللّه ، لربنا حامدون ، اعوذ باللّه من وعثاء السفر و كآبة المنقلب و سوء المنظر في الاهل و المال » .
« يعنى باز گشت كننده و توبه كنندهايم [ ( 1 ) ] و نسبت بپروردگار خود سپاس - گزاريم ، از دشوارى سفر و اندوه عاقبت و بدى منظر در خاندان و دارائى به خدا پناه ميبريم » .
بالجملة رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بمدينه مراجعت كرد و كعب بن مالك دربارهء بنى لحيان اشعارى سرود [ ( 2 ) ] .
غزوهء ذى قرد
هنوز چند شب از مراجعت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نگذشته بود كه عيينة بن حصن فزارى با عدهاى از سواران قبيلهء غطفان ( كه با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله دشمنى ديرينه داشتند ) به اطراف مدينه حمله برد و در جائى موسوم به « غابة » ( كه نزديكيهاى مدينه و در طرف شام قرار داشت ) عدهاى از شترهاى شيرده رسول خدا صلى اللّه عليه و آله را بسرقت بردند ، و مردى از بنى غفار [ ( 3 ) ] را كه متصدى نگهدارى شترها بود كشتند و زنش را نيز باسارت بردند .
نخستين كسى كه از اين جريان مطلع شد : سلمة بن عمرو بن اكوع بود كه
هامش
[ ( 1 ) ] به نظر مترجم بعيد نيست مقصود از توبه در اينجا همان معناى لغوى آن باشد كه همان معناى باز گشت و رجوع است و بقرينهء « انشاء اللّه » مقصود باز گشت بسوى مكه است و باصطلاح يك خبر غيبى بود كه حضرت بشارت از آيندهء فتح مكه ميداد . و اللّه اعلم .
[ ( 2 ) ] سيرة ج 2 : 280 .
[ ( 3 ) ] گويند اين مرد پسر ابو ذر غفارى بود و نام زنش نيز ليلى بوده است .