( 1 )
غزوهء ذات الرقاع ( جمادى الاولى سال چهارم هجرى )
پس از اخراج بنى النضير در ماه جمادى الاولى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به قصد جنگ با دو تيره از غطفان بنام بنى محارب و بنى ثعلبة بسوى سرزمين نجد حركت كرد و ابو ذر غفارى يا بگفتهء بعضى عثمان بن عفان را بجاى خود در مدينه منصوب فرمود ، و هم چنان تا جائى بنام « نخل » پيش رفت ، و برخى گفتهاند درختى در آنجا بود بنام « ذات الرقاع » و به همين جهت اين غزوه را « ذات الرقاع » گفتند در آنجا با گروه زيادى از قبيلهء غطفان برخورد كردند ولى جنگى ميان آنها واقع نشد و پس از چند روز آن حضرت باز گشت .
در اين جنگ لشگر اسلام از حمله ناگهانى دشمن خوف داشتند و از اين رو رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با آنان نماز خوف خواند به اين ترتيب كه افراد مزبور را به دو دسته تقسيم كرد يك دسته روبروى دشمن ايستادند و دسته ديگر پشت سر آن حضرت ايستاده دو ركعت نماز خواندند و حضرت سلام داد سپس آن دسته آمدند و اينها بجاى آنان رفته و رسول خدا صلى اللّه عليه و آله دو ركعت ديگر با آنها خواند .
و از جابر نقل شده كه گفت : رسول خدا ما را در دو صف قرار داد و به نماز ايستاد و ما هم پشت سر او ايستاديم و هم چنان همگى با او به ركوع رفتيم ، و هنگام سجده كه شد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به سجده رفت وصف اول نيز پشت سرش به سجده رفتند ولى صف دوم ايستادند تا چون صف اول دو سجده را با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بجا آوردند آنها به سجده رفتند و خودشان سجده را انجام دادند آنگاه برخاستند و آنان كه در صف اول بودند آمدند و جاى خود را بصف دوم دادند ، و آنها پشت سر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آمده و مانند ركعت اول همگى با هم به ركوع رفتند و هنگام سجده باز آنان كه در صف اول بودند به سجده رفتند و با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله دو سجده را انجام دادند و پس از اتمام سجده آنها ، صف دوم به سجده رفتند و هر دو سجده را