تخطي إلى المحتوى الرئيسي

السيرة النبوية ( زندگانى محمد ص ) ( فارسي ) — صفحة 392

مساهمون:

ص٣٩٢
( 1 )

تشريع جهاد يا آغاز جنگ با مشركين

چنانچه پيش از اين اشاره شد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله پس از آنكه سيزده سال در شهر مكه مردم را بدين اسلام و ايمان بخداى تعالى دعوت فرمود بمدينه هجرت كرد ، و هنگام ظهر روز دوازدهم ربيع الاول بود كه آن حضرت وارد شهر مدينه شد و در آن روز پنجاه و سه سال از عمر شريفش گذشته بود . رسول خدا صلى اللّه عليه و آله تا ماه صفر آن سال يعنى يازده ماه بدون آنكه اقدامى بجنگ با مشركين كند در شهر مدينه ماند و درست در اوائل ماه صفر يعنى دوازدهمين ماه ورود او بمدينه بود كه طبق دستورى كه از جانب خداى تعالى به او رسيد با جمعى از مهاجرين براى جنگ با مشركين از شهر مدينه خارج شد .

غزوه ودان :

نخستين بار بود كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با گروهى از مسلمانان براى جنگ از مدينه خارج ميشد در اين سفر پيغمبر بزرگوار اسلام سعد بن عبادة را براى رسيدگى بامور مردم بجاى خويش در شهر مدينه منصوب فرمود و خود با همراهان در تعقيب كاروان قريش و جنگ با قبيلهء بنى ضمرة بن بكر تا جائى موسوم به « ودان » [ ( 1 ) ] پيش رفتند . در آنجا بنو ضمرة برياست مردى بنام مخشى بن عمرو با آن حضرت صلح كردند و پيمانى بعنوان دوستى و عدم تعرض ميان طرفين به امضاء رسيد ، و بدون اينكه جنگى روى دهد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله از آنجا بمدينه مراجعت فرمود .

سريه عبيدة بن حارث [ ( 2 ) ] :

هامش
[ ( 1 ) ] ودان نام جائى است در نزديكى جحفة . [ ( 2 ) ] چنانچه مورخين گويند : مقصود از غزوه در اينجا جنگهائى است كه رسول خدا