( 1 ) اعمال خود خواهند رسيد ) و ما براى ايشان عذابى خوار كننده مهيا كردهايم . . . »
تا به آخر آيه 39 از سورهء نساء .
و از آن جمله رفاعة بن زيد كه يكى از بزرگان يهود بود بنزد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله مىآمد و چون آن حضرت سخن ميگفت زبانش را از روى تمسخر در دهان ميگردانيد و اظهار ميكرد : اى محمد گوش خود را به من دار تا به تو بفهمانم آنگاه باسلام طعن زده و عيبجوئى ميكرد ، و خداوند آيه ( 44 - 46 از سورهء نساء ) را در شأن او نازل فرمود .
و آيهء 37 نيز دربارهء جمعى از بزرگان يهود چون عبد اللّه بن صوريا و كعب بن اسد نازل شد كه چون رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به آنان پيشنهاد قبول اسلام را كرد و فرمود : به خدا سوگند شما بهتر ميدانيد كه آنچه من آوردهام حق است سخن او را رد كرده و منكر شدند و در كفر خويش ثابت ماندند .
و نيز آيهء 51 تا آيه 54 دربارهء حيى بن اخطب و سلام بن ابى الحقيق و جمعى ديگر از ايشان نازل شد و آنان كسانى بودند كه احزاب قريش را بر عليه مسلمانان تحريك كردند و آن هنگامى كه در مكه بنزد آنان رفتند در پاسخ آنان كه پرسيدند شما اهل كتاب نخستين ( يعنى تورات هستيد ) بما بگوييد آيا دين ما بهتر است يا دين محمّد ؟ گفتند : دين شما بهتر از دين محمّد است و شما در هدايت بيشترى از او و پيروانش هستيد .
و آيه 163 تا 165 نيز دربارهء دو نفر از آنها بنام سكين و عدى بن زيد نازل شد كه برسول خدا صلى اللّه عليه و آله گفتند : اى محمّد ما نديدهايم كه پس از موسى بر بشرى از آسمان آيهء نازل شود ! و آيهء 166 دربارهء چند تن ديگر از ايشان نازل شد كه نزد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آمده حضرت بدانها فرمود : شما را به خدا سوگند دهم كه آيا شما ميدانيد من پيامبر خداوند بسوى شما هستم ؟ و آنان انكار كرده گفتند : ما چنين چيزى نميدانيم و هرگز بدان گواهى ندهيم .
السيرة النبوية ( زندگانى محمد ص ) ( فارسي ) — صفحة 370
مساهمون: ابن هشام الحميري
ص٣٧٠