( 1 )
ادامه كار شكنى و زخم زبان يهود :
يهوديان در هر فرصتى دشمنى و عداوت خويش را با مسلمانان آشكار ميكردند و يا بنوعى به آنها زخم زبان ميزدند .
مثلا وقتى چند تن از بزرگان ايشان مانند : عبد اللّه بن سلام ، و ثعلبة بن سعيه و اسيد بن سعيه ، و اسد بن عبيد و ديگران مسلمان شدند گفتند : اينان افرادى انگشت شمار از اراذل و اشرار ما هستند كه بمحمد ايمان آورده و مسلمان شدهاند و اگر از مردمان شريف و اصيل يهود بودند هرگز دست از دين پدران خويش بر نميداشتند و بدين ديگرى نميگرويديد ، پس خداى تعالى در پاسخ ايشان اين آيه را نازل فرمود :
« همه اهل كتاب يكسان نيستند طائفهاى از آنان در دل شب بتلاوت آيات خدا و نماز مشغولند . . . » تا به آخر آيه [ ( 1 ) ] و دربارهء نزول آيه 186 از اين سوره نيز گويند : سبب نزول اين آيه نزاعى بود كه ميان ابو بكر و فنحاص يهودى اتفاق افتاد كه منجر بسيلى زدن ابو بكر بفنحاص گشت و خداوند در اين آيه دستور ببردبارى و صبر ميدهد ( و از تكرار اين گونه رفتار جلوگيرى فرمايد ) [ ( 2 ) ] .
آياتى از سورهء نساء كه در شأن يهود نازل شد :
و از آن جمله كردم بن قيس و ( چند تن از احبار يهود چون ) اسامة بن حبيب ، و نافع بن ابى نافع و بحرى بن عمرو و حيى بن اخطب و رفاعة بن زيد گاهگاهى بنزد مسلمانان ميآمدند و صورت حق بجانبى به خود گرفته و از روى دلسوزى و نصيحت بدانها ميگفتند : بىجهت پولهاى خود را در راه اين دين مصرف نكنيد ، ما مىترسيم كه شما فقير و تهى دست شويد خصوصا كه نميدانيد سرانجام اين كار چيست و بكجا خواهد انجاميد ، پس خداى تعالى آيهء ذيل را در اين باره نازل فرمود :
« كسانى كه بخل ميورزند و مردم را ببخل وادار ميكنند و آنچه را خداوند ( از تورات و تصديق رسول خدا ) بدانها از فضل خويش بخشيده كتمان ميكنند ( بكيفر
هامش
[ ( 1 ) ] سوره آل عمران آيه 113 به بعد .
[ ( 2 ) ] براى توضيح بيشتر بصفحه 558 سيرة مراجعه كنيد .