( 1 ) گرديد كه بسيار بد جايگاهى است . . . » [ ( 1 ) ] .
و از آن جمله روزى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بكتابخانهء يهود وارد شد و آن هنگام گروهى از ايشان در آنجا بودند ، حضرت آنان را بسوى خدا و دين اسلام دعوت كرد ، نعمان بن عمرو و حارث بن زيد پرسيدند : اى محمّد تو بر چه دينى هستى ؟ فرمود : پيرو دين ابراهيم و ملت او هستم ، گفتند : ابراهيم بر دين يهود بود ، رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود : تورات را حاضر كنيد تا آن كتاب ميان من و شما حكومت كند و هر چه در آن است همگى از همان پيروى كنيم .
آنان از آوردن تورات امتناع كرده و از پذيرش حق سرباز زدند ، پس خداى تعالى دربارهء ايشان اين آيه را نازل فرمود :
« آيا ننگريد بسوى آنان كه بهره از كتاب يافتهاند كه چون دعوت شوند تا كتاب خدا بر آنان حكم كند گروهى از ايشان از حق روى بگردانند ، و اين بدان سبب است كه گويند ما را جز چند روز معدود در آتش عذاب نكنند و اين سخنانى كه بدروغ بر خدا بستهاند آنان را در دين مغرور گردانيده است » [ ( 2 ) ] .
و از آن جمله اينكه روزى جمعى از بزرگان يهود و نصارى بنزد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آمده دربارهء حضرت ابراهيم عليه السلام بنزاع پرداختند ، بزرگان يهود گفتند : ابراهيم بر دين يهود بوده ، و نصارى گفتند : نصرانى بوده است ، پس خداى تعالى آيهء ذيل را در اين باره نازل فرمود :
« . . . ابراهيم نه بر دين يهود بود و نه بر دين نصارى بلكه بر دين حنيف اسلام بود و در زمرهء مشركان نبود . . . » [ ( 3 ) ] .
و از آن جمله روزى چند تن از يهود بنام عبد اللّه بن صيف و عدى بن زيد و حارث بن عوف با يك ديگر گفتند : خوب است هر روزه صبح بنزد مسلمانان رفت و
هامش
[ ( 1 ) ] آيه 12 از سوره آل عمران به بعد .
[ ( 2 ) ] سوره آل عمران آيهء - 24 .
[ ( 3 ) ] سوره آل عمران آيهء 65 به بعد .