( 1 ) چاههاى ديگرى نيز در اطراف مكه بود كه از روزگار مرة بن كعب و كلاب ابن مرة در زمانهاى قديم حفر شده بود و مورد استفاده بزرگان قريش قرار داشت مانند « چاه رمّ » كه از فرزندان مرة بن كعب بود ، و « چاه خمّ » و « حفر » كه از طائفه بنى كلاب بن مرة بود .
و چون چاه زمزم حفر شد چاههاى قبلى كه مورد استفاده براى سقايت حجاج واقع ميشد از استفاده خارج شد و مردم بسوى آن چاه متوجه شدند ، زيرا اين چاه امتيازاتى داشت كه چاههاى قبلى فاقد آن بود : كه از آن جمله وجود آن در مسجد الحرام بود ، و گذشته آبش بهتر از آب چاههاى ديگر بود ، و نيز چاهى بود كه بوسيلهء اسماعيل فرزند حضرت خليل الرحمن كنده شده بود .
اينها جهاتى بود كه براى فرزندان عبد مناف بر ساير قبائل قريش و عرب موجبات افتخار و سر بلندى را فراهم ميساخت ، و در همين باره مسافر بن ابى عمرو بن امية ، و حذيفة بن غانم اشعارى گفتهاند كه افتخارات بنى هاشم را در مورد سقايت از زمزم و غيره تذكر دادهاند [ ( 1 ) ] .
نذرى كه عبد المطلب براى ذبح فرزند خود كرد
گويند : عبد المطلب كه هنگام حفر چاه زمزم از دست قريش آن اعتراضات و خرده گيريهاى نابجا را نسبت به خود شنيده بود با خود نذر كرد كه اگر خداوند ده پسر به او داد تا در مواقع لزوم از وجود آنها براى دفاع از خويش استفاده كند يكى از آنها را در كنار خانهء كعبه قربانى كند ، و چون فرزندانش بده تن رسيد به ياد نذر خويش افتاد و آنان را گرد آورد و جريان نذرى كه كرده بود به اطلاع آنان رسانيد و از ايشان خواست كه براى وفاء نذرش آماده شوند .
فرزندان آمادگى خود را ابراز داشته گفتند : هر چه بگويى در اين باره انجام دهيم ؟ گفت : هر كدامتان تيرى برگيريد و نام خود را بر آن بنويسيد و نزد
هامش
[ ( 1 ) ] براى اطلاع از متن اشعار بصفحه 151 سيرة مراجعه شود .